Markéta Pilátová (ur. 1973) – jedna z najciekawszych czeskich autorek ostatnich lat – z wykształcenia romanistka i historyk, pracuje jako dziennikarka (pisuje m.in. do popularnego tygodnika Respekt oraz dziennika Lidové noviny), tłumaczka z języka hiszpańskiego oraz lektorka języka czeskiego w Brazylii i Argentynie.

Debiutowała w 2007 roku powieścią Žluté oči vedou domu (Żółte oczy prowadzą do domu), która była nominowana do nagrody Magnesia Litera oraz nagrody Josefa Škvoreckiego. Została ona przełożona na język niemiecki, portugalski, a teraz także na polskie. W roku 2009 ukazała się druga powieść autorki – Má najmilej kniha (Moja ukochana książka). Markéta Pilátová jest również autorką literatury dziecięcej, spod jej pióra wyszły: Víla Vivivíla a stíny zvířat (Wróżka Wawruszka i cienie zwierząt, 2009), Kiko a tajemství papírového motyla (Kiko i tajemnica papierowego motyla, 2010), Víla Vivivíla a piráti jižního moře (Wróżka Wawruszka i piraci z południowego morza). Mieszka trochę w Pradze, a trochę w Buenos Aires. Współpracuje z Instytutem Cervantesa w Pradze.

Jaroslav Rudiš (ur. 1972) – kultowy autor młodego pokolenia, laureat licznych nagród literackich, z wykształcenia germanista i historyk. Jego twórczość literacka wydawana była w Niemczech, Polsce, Włoszech, Serbii, Bułgarii, Szwecji czy na Białorusi. Debiutował w 2002 r. powieścią Nebe pod Berlínem (pol. Niebo pod Berlinem, Prószyński i S-ka, 2007). Następnie pojawiły się powieści: Grandhotel (2006, pol. wyd. Good Books, 2011 ), Potichu (Po cichu, 2007) i Konec punku w Helsinkách (Koniec punku w Helsinkach, 2010 – pol. wyd. Good Books, 2012). Autor licznych opowiadań, z których dwa były publikowane w Polsce w serii Czeskie Opowieści (wyd. Good Books). Znany jest również jako dramatopisarz oraz twórca słuchowisk radiowych, jego sztuki były realizowane zarówno w Czechach, jak i za granicą (Niemcy, Finlandia). Wspólnie z rysownikiem Jaromírem 99 stworzył postać Aloisa Nebla – kolejarza z czesko-polsko-niemieckiego pogranicza, którego czytelnicy mieli szansę poznać dzięki powieści graficznej (pol. Alois Nebel, Zin Zin Press, 2007) oraz cyklowi komiksów w prasie. Na podstawie scenariusza Jaroslava Rudiša i Jaromíra 99 reżyser Tomáš Luňák zrealizował pełnometrażowy film animowany Alois Nebel (2011), który nie tylko cieszy się dużym zainteresowaniem publiczności (w polskiej dystrybucji na początku 2012 r.), ale jest również doceniany przez krytykę oraz był wyświetlany na licznych prestiżowych festiwalach filmowych (m. in. Wenecja, Toronto, Warszawa). Film jest czeskim kandydatem do Oskara w kategorii najlepszy film obcojęzyczny, a jego zgłoszenie zostało przyjęte w kategorii najlepszy film animowany. Okazjonalnie występuje z zespołami muzycznymi U-Bahn i The Bombers. Co miesiąc pojawia się w Praskim Teatrze Archa w literackim kabarecie EKG, który stworzył z poetą i prozaikiem Igorem Malijevskim.

Boris Dočekal ur. 1950, z wykształcenia historyk, obecnie niezależny publicysta i właściciel Wydawnictwa Listen,mieszczącego się w Jihlavie, redaktor popularnej serii Česká povídka, w której ukazało się już kilkanaście zbiorów opowiadań i z której pochodzą teksty prezentowane w serii Czeskie Opowieści. Część swojej twórczości literackiej opublikował pod pseudonimem Boris Solanský.

Daniela Fischerová, ur. 1948, ukończyła scenopisarstwo i dramaturgię na FAMU w Pradze. Jest autorką kilkunastu sztuk teatralnych i słuchowisk radiowych. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych napisała ponad dwadzieścia książek dla dzieci, później zajęła się twórczością dla dorosłych. Prowadzi zajęcia z twórczego pisania na Akademii Literackiej Josefa Škvoreckiego w Pradze. Ostatnio opublikowała powieść Happy end (2005), za którą otrzymała nagrodę Akademii Literatury Czeskiej. Strona internetowa pisarki: www.danielafischerova.cz. Jej opowiadania ukazały się w dwóch poprzednich tomach serii Czeskie Opowieści.

Eva Hauserová,ur. 1954, z wykształcenia biolog, po studiach pracowała w Instytucie Genetyki Molekularnej Czechosłowackiej Akademii Nauk. Początkowo próbowała swoich sił w literaturze science fiction, była redaktorką w czasopiśmie „Ikarie” (odpowiednik polskiej „Fantastyki”). Później pracowała m.in. jako copywriter, autorka sloganów reklamowych. Obecnie pracuje w agencji PR i tłumaczy literaturę kobiecą z języka angielskiego. W 2010 r. ukazała się jej powieść Rybí hry (Rybie zabawy). Strona internetowa pisarki: www.hauserova.cz. Jej opowiadania ukazały się w dwóch poprzednich tomach serii Czeskie Opowieści.

Jiří Kratochvil ur. 1940, jeden z najwybitniejszych czeskich pisarzy współczesnych, uważany za czołowego przedstawiciela czeskiego postmodernizmu. Ukończył filologię czeską i rosyjską na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Przed 1989 r. nie mógł publikować oficjalnie. Po zmianie ustroju politycznego w Czechosłowacji ukazało się drukiem ponad dwadzieścia jego książek (przeważnie powieści i opowiadań), za które otrzymał wiele najważniejszych czeskich nagród literackich. Spośród jego publikacji na uwagę zasługują m.in. Medvědí román (1990, Niedźwiedzia powieść) i Avion (1995); z kolei jego najnowsze powieści to Slib (2009, Obietnica) oraz Femme fatale (2010). Po polsku ukazała się jedna jego książka Leż, bestio! (Wrocław 2009), ponadto kilka opowiadań zamieszczono w czasopismach.

Alice Nellis ur. 1971, reżyserka filmowa i teatralna, autorka scenariuszy i tłumaczka. Ukończyła anglistykę i amerykanistykę na Uniwersytecie Karola w Pradze, studiowała też na FAMU. Jej film Sekrety z Ivą Bittovą w roli głównej otrzymał w 2007 r. prestiżową nagrodę Czeskiego Lwa dla najlepszego filmu.

Věra Nosková ur. 1947, po maturze wykonywała wiele różnych zawodów, w latach 1991–2004 pracowała jako dziennikarka w kilku redakcjach prasowych. Autorka m.in. trylogii powieściowej, która spotkała się w Czechach z bardzo dobrym przyjęciem: Bereme, co je (2005, Bierzemy, co jest), Obsazeno (2007, Zajęte), Víme svý (2008, Wiemy swoje). Jej najnowsza książka nosi tytuł Chraňme muže (2010, Chrońmy mężczyzn). Strona internetowa pisarki: www.noskova.eu. Jej opowiadanie Fałszywy Miczurin ukazało się w poprzednim tomie serii – O kobietach…

Jaroslav Rudiš, ur. 1972, jeden z najpopularniejszych czeskich autorów młodego pokolenia. Studiował w Libercu germanistykę i historię. Debiutował w 2002 r. powieścią Niebo pod Berlinem, która pięć lat później ukazała się również po polsku. Następnie opublikował jeszcze trzy powieści: Grandhotel (2006, ukaże się niebawem nakładem Wydawnictwa Good Books), Potichu (2007, Po cichu) oraz w 2010 r. Konec punku v Helsinkách (Koniec punku w Helsinkach). Wspólnie z rysownikiem Jaromírem 99 jest autorem popularnej trylogii komiksowej Alois Nebel, którą w latach 2007–2008 wydano także po polsku. Na jej podstawie przygotowywany jest w Czechach pełnometrażowy film animowany. Strona internetowa pisarza: www.rudis.cz.

Petr Šabach ur. 1951, jeden z najbardziej popularnych pisarzy w Czechach. Studiował teorię kultury na Uniwersytecie Karola w Pradze. Zanim na dobre poświęcił się własnej twórczości, pracował m.in. jako redaktor techniczny, metodyk w domu kultury czy nocny stróż w klasztorze. Opublikował kilkanaście książek m.in. Občanský průkaz (2006, Dowód osobisty) oraz Opilé banány (2001, Pijane banany). Jest również autorem scenariuszy do filmów Jana Hřebejka i Ondřeja Trojana. Po polsku ukazała się jego książka Gówno się pali (Wrocław 2011). Strona internetowa pisarza: www.petrsabach.pl. Jego opowiadania znalazły się w dwóch poprzednich tomach serii Czeskie Opowieści.

Michal Viewegh, ur. 1962, autor licznych bestsellerów, jego książki przetłumaczono na ponad dwadzieścia języków. Ukończył bohemistykę i pedagogikę na Uniwersytecie Karola w Pradze. Debiutował w 1990 r., od tego czasu opublikował ponad dwadzieścia książek, z czego niemal połowa ukazała się również po polsku, a kilka zostało sfilmowanych. Najnowsza powieść Viewegha nosi tytuł Biomanželka (2010, Biożona). Strona internetowa pisarza: www.viewegh.cz. Jego opowiadania ukazały się w dwóch poprzednich tomach serii Czeskie Opowieści.

Miroslav Sehnal, ur. 1953r., czeski prozaik, dramaturg i publicysta. Opowiadania Sehnala wypływają z krytyki konwencjonalnego i konformistycznego życia, otwarcie faworyzują pozytywne strony związków międzyludzkich. Postacie z reguły znajdują się skrajnych sytuacjach, które weryfikują ich wymiar moralny. Mając czternaście lat współpracował z czeskimi młodzieżowymi czasopismami i z radiem Český rozhlas, w którym oprócz opowiadań później publikował około 200 felietonów i kilka radiowych audycji teatralnych. Telewizja czeska zrealizowała według jego scenariuszy liczne programy publicystyczne, dokumentarne i rozrywkowe. Po książkowym debiucie w roku 1975, w Czechach wydał sześć tytułów prozą.

Břetislav Uhlář, ur. 1954 r., czeski poeta, publicysta, scenarzysta oraz autor piosenek. Wiersze Uhlářa są prawdziwe, subtelne i lekkie. W Czechach dotąd zostały wydane w siedmiu tomikach. Napisał również serię scenariuszy dokumentów telewizyjnych oraz radiowych o znaczących czeskich artystach. Część swej obszernej działalności dziennikarskiej poświęcił portretom znanych polskich osobistości (K. Penderecki, M. Rodowicz, K. Kutz, A. Sitek, O. Lubaszenko i innym). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy (Obec spisovatelů) i Syndykatu Dziennikarzy Czeskiej Republiki (Syndikátu novinářů České republiky). Żyje i tworzy w Ostrawie. Obecnie pracuje jako redaktor rubryki kulturalnej Dziennika Morawsko-Śląskiego (Moravskoslezský deník).