Home Tags Posts tagged with "gry w edukacji regionalnej"
Tag:

gry w edukacji regionalnej

Edukacja regionalna w Rzeszowie

Co to w zasadzie jest dziedzictwo lokalne i edukacja regionalna? Kiedy możemy jakąś część naszej rzeczywistości określić to tym mianem? Jak możemy je skutecznie chronić i w atrakcyjny sposób upowszechniać, wśród młodego pokolenia? Jak podejmować skuteczne działania edukacyjne w tym kierunku? Między innymi na takie pytania poszukiwaliśmy odpowiedzi, ze wspaniałą i kreatywną grupą bibliotekarek i bibliotekarzy z terenu rzeszowszczyzny.

Skarby przeszłości

Jak się okazało w warsztatach uczestniczyło wielu pasjonatów lokalnej historii – zresztą bardzo skomplikowanej i bogatej w tej części Polski. W związku z tym część teoretyczna zajęć upłynęła pod znakiem ożywionej dyskusji. Podczas rozważań dotyczących definicji poruszanej problematyki padły bardzo konkretne przykłady tego co możemy uznać za dziedzictwo lokalne – obrzęd, potrawa, folklor, haft, książka, muzyka, budynek, człowiek i jego historia… W zasadzie wszystko to co nas otacza i przedstawia sobą pewną wartość w zachowaniu tożsamości i ciągłości kulturowej dla przyszłych pokoleń.

Edukacja regionalna 1

Właśnie takie skarby często gromadzimy w muzeach, w bibliotekach i prywatnych archiwach – nagrania, zdjęcia, wiersze, gazety, kroniki, mapy… można by wymieniać bez końca. Owe skarby często jednak nie mają okazji zaistnieć w lokalnej świadomości. Nie raz widzi je jedynie garstka osób, które już są zainteresowane danym tematem. Nasuwa się zatem pytanie – co zrobić by skutecznie upowszechniać dziedzictwo lokalne i w ten sposób prawdziwie je ochronić? Czy edukacja regionalna może być ciekawa dla młodzieży? I tu z pomocą przychodzi… GRA! 🙂

Prosto do celu!

W kolejnej części szkolenia odkrywaliśmy w jaki sposób dziedzictwo lokalne można ciekawie i skutecznie upowszechnić, szczególnie wśród młodzieży właśnie za pomocą tworzenia gier. Omawialiśmy dziesiątki pomysłów, inspiracji i dobrych praktyk do tego jak wykorzystać elementy otaczającego nas dziedzictwa do stworzenia angażującej gry, poprzez którą będziemy realizować postawione sobie cele.

Tylko jakie cele możemy zrealizować poprzez grę? Przecież to tylko zabawa!

Jak się okazuje nic bardziej mylnego. W toku zajęć okazało się, że niemal każdy cel jaki nam przyjdzie do głowy, przy odrobinie wyobraźni możemy zrealizować poprzez grę – i to bardzo skutecznie.

Nieustraszone bibliotekarki i bibliotekarze tworzyli podczas kilkugodzinnych zajęć zalążki bardzo ciekawych projektów. Jedni przybliżali uczestnikom patrona swojej biblioteki, inni promowali nową książkę, a jeszcze inni ukazywali mało znaną historię okolicy.

Zasady gry

Edukacja regionalna 2Rodzi się pytanie – jak stworzyć grę tak, by rzeczywiście była ciekawa i realizowała postawione przez nas cele? Wraz z uczestnikami wspólnie przechodziliśmy drogę do stworzenia gry miejskiej na wysokim poziomie. Od pomysłu, szukania inspiracji, zbierania materiałów, postawienia celu poprzez fabułę i mechanikę gry, aż do narzędzi, które posłużą nam do jej przeprowadzenia.

Poznawaliśmy tajniki, dzięki którym gra będzie rzeczywiście grą. To znaczy: będzie w pełni angażować jej uczestników, przenosząc ich w inny, magiczny świat. Jednym z bardzo ważnych elementów było na przykład tworzenie pełnych napięcia fabuł z konkretnym bohaterem i celem do jakiego dąży. Ale na jego drodze… czyhają oczywiście trudności i kłopoty.

Gra zespołowa

Nie zabrakło też omówienia zagadnień związanych z tworzeniem i prowadzeniem zespołu bez którego bardzo trudno byłoby zrobić dobrą grę miejską. Omówiliśmy także aspekty czysto organizacyjne, jak przyjmowanie zgłoszeń, odpowiednie obsadzenie punktów osobowych, przygotowanie biura gry oraz kwestie bezpieczeństwa.

Prawdziwą przyjemnością było rozprawiać o edukacji regionalnej z tak zaangażowaną grupą. Jestem przekonany, że powstaną tam wkrótce świetne gry, które pozwolą ochronić dziedzictwo lokalne nie tylko w muzealnych salach, ale w sercach zaangażowanych bez reszty w grę uczestników.

0 comment
0 FacebookEmail

“Edukacja regionalna”? “Ochrona dziedzictwa lokalnego”? Brzmi znajomo? A może straszno i nudno? Czy dostrzegasz wartość w tym, by prowadzić działania edukacyjne związane z dziedzictwem, które Cię otacza? A jeśli tak, to czy zastanawiałeś się kiedyś, jak się do tego zabrać?

Między innymi na te pytania szukali odpowiedzi kreatywne bibliotekarki i bibliotekarze z przepięknego miasta… Naszpikowanego ręcz tym, o co możemy nazwać dziedzictwem lokalnym, czyli zabytkami, ciekawymi historiami, legendami (nie tylko tą o Smoku Wawelskim)… Mowa tu oczywiście o dawnej stolicy Polski – Krakowie. 

Od ochrony dziedzictwa do gry w edukacji regionalnej

Na początku naszego spotkania, wspólnie doszliśmy do wniosku, że edukacja regionalna i ochrona dziedzictwa lokalnego to pojęcia przenikające się wzajemnie oraz nierozerwalnie ze sobą związane. Można przecież wspaniale zrewitalizować całą krakowską starówkę, chroniąc w ten sposób dziedzictwo lokalne. Tylko co z tego, jeśli w żaden sposób nie pokażemy związanej z nią bogatej historii i będą to dla nas tylko milczące mury? 

Całkowita i pełna ochrona dziedzictwa lokalnego polega przede wszystkim na utrwalaniu wartości na stałe w świadomości ludzi, co wiąże się bezpośrednio z edukacją regionalną.

Pytanie jak te wartości w sercach i umysłach ludzi zachować i pielęgnować? Jaka forma może zapewnić nam optymalne przekazywanie informacji o naszym lokalnym dziedzictwie i dlaczego to właśnie gra?

Edukacja regionalna i gry

edukacja regionalna, gry i ochrona dziedzictwa lokalnego

Według autora wielkiego dzieła zatytułowanego “Homo Ludens” Johana Huizingi, gra to dobrowolna aktywność, którą świadomie oddzielamy od „zwyczajnego” świata jako „mniej poważną”, a jednocześnie absorbującą gracza w sposób intensywny i całkowity.  Wyobraźcie to sobie? Ktoś chce się uczyć dobrowolnie, będąc w to intensywnie i całkowicie zaangażowanym? Nic tylko robić gry edukacyjne.  

W ostatnim czasie swoistego rodzaju renesans przechodzą gry planszowe. Setki, a nawet tysiące osób uczestniczą w spotkaniach i konwentach planszówkowych. Niezmiennie młodzież i dorosłych pochłania gra na komputerze lub konsoli. Ludzie od stuleci uwielbiają wszelkiego rodzaju gry. W dzisiejszym świecie ta “miłość” zdaje się przeżywać rozkwit. Dlaczego? 

Dlaczego gry?

Może dlatego, że za pomocą fabuły gry przenoszą graczy w zupełnie inny świat, w którym panują konkretne i jasne reguły? Do świata, w którym dobro walczy ze złem, do świata bohaterów i autorytetów, które nie są na co dzień obalane…  Czy nie za takim światem wielu z nas tęskni? 

A może dlatego, że można z tego świata wyjść wygranym lub przegranym? W zależności od słuszności podjętych przez siebie decyzji lub podjętych działań, a nie na przykład od znajomości lub zrządzenia losu?

Z pewnością! Ponadto gra niesie za sobą także ogromny ładunek emocji związanych z rywalizacją. A także z chęcią rozwiązania tajemnicy, zagadki – radości z odniesionych sukcesów i rozgoryczenia z poniesionych porażek. 

Kryje w sobie też coś bardzo ważnego, do czego większość z nas dąży – interakcji i kontaktu z drugim człowiekiem. Czy to w postaci bohatera, z którym się utożsamia gracz czy jego rywali lub kompanów.

Gry a dziedzictwo lokalne

edukacja regionalna, gry i ochrona dziedzictwa lokalnegoMożna zatem zaryzykować twierdzenie, że rosnąca popularność gier, a także stosowania w rozmaitych przestrzeniach naszego życia gamifikacji, wynika również z tęsknoty ludzi za wartościami takimi jak na przykład autorytety, relacje, moralność, prawda. Chcemy ich w czystej postaci dotykać nie tylko w książkach i filmach, w których jesteśmy odbiorcami, ale i w grze, w której… decydujemy i jesteśmy głównymi bohaterami tej opowieści. 

W związku z tym wszystko, co prezentuje dla nas i dla przyszłych pokoleń konkretną wartość – a właśnie tym jest dziedzictwo lokalne – możemy podać w formie gry. Być może miejskiej, planszowej, karcianej… To zależy już tylko od naszej wyobraźni i chęci. 

Skąd czerpać pomysły?

edukacja regionalna, gry i ochrona dziedzictwa lokalnegoByć może to będzie historia niesamowitego człowieka, związanego z naszym regionem, która w grze stanie się głównym bohaterem, z którym będą utożsamiać się jej uczestnicy. W innej grze będzie to  miejsce, które nierozerwalnie związało się z uniwersalnymi wartościami jak np. Wolność – Nową Hutą. Na taki pomysł wpadli zresztą uczestnicy szkolenia i mam nadzieję, że uda się zrobić grę o Nowej Hucie. Ona zaangażuje graczy w sposób intensywny i całkowity i dzięki niej poznają tę niezwykłą historię.

Mam też nadzieję, że uda się przeprowadzić grę dotyczącą krakowskich legend. Dzięki niej dzieci poznają ciekawe legendy związane z ich regionem. Jak to w każdej wspaniałej historii  bywa – zły smok ostatecznie zostanie pokonany…

 

0 comment
0 FacebookEmail

    [mc4wp_form id=”896″]